دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم مطالعات سبک شناختی قرآن کریم 2676-6035 مقالات آماده انتشار 2025 09 14 Literary-Interpretative Re-reading of the Verse "So which of the favors of your Lord would you deny?" with a Focus on Repetition and Variation بازخوانی ادبی- تفسیری آیه «فَبِأَیِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ»‏ با تمرکز بر «تکرار» و «ترجیع» 229298 10.22034/sshq.2025.512148.1535 FA المیرا رقیبی گروه علوم قرآن و حدیث دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه مازندران 0000-0002-2916-2017 محسن نورائی دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات و معارف اسلامی, دانشگاه مازندران 0000-0002-9216-3469 Journal Article 2025 03 12 Some verses of the Quran are similar in form. According to a group of Quran scholars, these instances are considered "repetitions," while others view them as "refrains." The noble verse "فَبِأَیِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ" (So which of the favors of your Lord would you deny?) appears thirty-one times in Surah Ar-Rahman and is one of the most significant examples of similar verses. This research, conducted using a descriptive-analytical method and library resources, examines the literary, lexical, and interpretative dimensions of this topic. Based on the findings of this study, the refrain perspective is supported by stronger evidence. Additionally, the mentioned expression is not repetitive, and the term "آلاء" (favors) in these thirty-one verses does not carry the same meaning. The findings also clarify the notion of the blessings of the punishments in the hereafter, considering the principle of justice and the distinction between the ranks of the close ones and the righteous from the perspective of the refrain. Another finding of this research is that to better understand the message of the divine verses in the Holy Quran, it is necessary to refer to literary techniques in both Arabic and Persian. By studying the relationship between Arabic literature and Persian literature, one can access the deeper meanings of God's words, and this important aspect should not be overlooked in the interpretation of the Quran. The growth and perfection of literary techniques in the Persian language have been achieved by relying on the eloquent literature of the Arabic language. شماری از آیات قرآن، هم‌شکل هستند. به باور گروهی از قرآن پژوهان این موارد «تکرار» و بر اساس دیدگاه برخی دیگر «ترجیع‌بند» است. آیه شریفه «فَبِأَیِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ»‏ که سی و یک بار در سوره مبارکه الرحمن به کار رفته یکی از مهمترین موارد آیات هم‌شکل است. پژوهش حاضر با روش توصیفی- تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای به بررسی ابعاد ادبی، لغوی و تفسیری این موضوع پرداخته است. براساس نتیجه پژوهش حاضر، دیدگاه ترجیع‌بند از مؤیّدات و قوّت افزونتری برخوردار است. همچنین تعبیر یاد شده تکراری نیست و تعبیر آلاء در این سی و یک آیه نیز به معنای یکسان نیست. همچنین یافته‌های پژوهش، تفاوت مقام مقربان با ابرار را از منظر ترجیع‌بند تبیین می‌نماید. از دیگر یافته‌های این پژوهش این است که برای فهم هرچه بهتر پیام آیات الهی در قرآن کریم نیاز است به فنون ادبی در دو زبان عربی و فارسی مراجعه شود و با مطالعه در زمینه‌ی ارتباط میان ادب عربی و ادب فارسی به بطون معنایی کلام خدا دست یافت و از این مهم در تفسیر قرآن نباید غفلت شود. رشد و کمال فنون ادبی در زبان فارسی با تکیه بر ادبیات شیوای زبان عربی صورت پذیرفته است؛ در دوره‌ای از تاریخ ادبیات در ایران با اهتمام رؤسای وقت ایران، زبان عربی ملاکی برای تحوّل زبان فارسی و فنون شعری در این زبان گردید. تحقیق حاضر در حوزه مطالعات ادبی کاربرد دارد همچنان که در زمینه مطالعات تفسیری سودمند است.