<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم</PublisherName>
				<JournalTitle>مطالعات سبک شناختی قرآن کریم</JournalTitle>
				<Issn>2676-6035</Issn>
				<Volume>2</Volume>
				<Issue>شماره اول</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2018</Year>
					<Month>04</Month>
					<Day>21</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>مؤلفه‌های زیبایی‌شناسی استعاره در سبک قرآن مطالعه موردی سوره‌های یوسف، کهف و طه</VernacularTitle>
			<FirstPage>11</FirstPage>
			<LastPage>33</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">86017</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>امیر</FirstName>
					<LastName>مقدم متقی</LastName>
<Affiliation>دانشیار گروه  زبان و ادبیات عربی، دانشگاه فردوسی مشهد</Affiliation>
<Identifier Source="ORCID">0000-0002-9457-3728</Identifier>

</Author>
<Author>
					<FirstName>عباس</FirstName>
					<LastName>عرب</LastName>
<Affiliation>دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه فردوسی مشهد</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>کیمیا</FirstName>
					<LastName>سلیمانی</LastName>
<Affiliation>کارشناس ارشد زبان و ادبیات عربی، دانشگاه فردوسی مشهد</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2018</Year>
					<Month>05</Month>
					<Day>24</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">قرآن کریم محور بسیاری از پژوهش های ادبی، دینی و ... به ویژه در زبان عربی است و زبان عربی اصالت و اعتبار خود را وامدار آن است؛ چنان‌که این کتاب عظیم بزرگ‌ترین انگیزة تألیف علوم بلاغی بوده است. جنبة ادبی و بلاغی قرآن، ابزاری در بیان مقاصد دینی و اصلاحی است؛ چرا که تنها با همین ابزار می‌توان قفل دل‌ها را گشود و حقایق دینی را به نحو قانع‌کننده و مؤثری به مخاطب القا نمود. قرآن کریم در سطح بسیار بالایی از سبک‌های بیانی گوناگون بهره جسته است؛ به طوری که در ادبیات عربی پیش از نزول قرآن، چنین چیزی وجود نداشته است؛ همین امر سبب شده است که این کتاب آسمانی از نظر اسلوب و بیان معجزه باشد و کسی نتواند با آن به رقابت یا معارضه برخیزد. از جمله سبک‌های مذکور، می‌توان از استعاره یاد کرد که قرآن کریم به صورت وافر در راستای تبیین معانی و رسالت خود و نیز به منظور نزدیک ساختن موضوع به ذهن و ادراک مخاطب از آن  استفاده کرده است. این پژوهش با روش توصیفی و تحلیلی به بررسی مؤلفه‌های زیبایی‌شناسی استعاره در سه سورة یوسف، کهف و طه پراخته است.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">استعاره</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">زیبایی‌شناسی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">سوره یوسف</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">کهف</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">طه</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://style.quran.ac.ir/article_86017_bd13fad90d198d6a9a88c8f229645dc8.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
