دانشگاه علوم و معارف قرآن کریممطالعات سبک شناختی قرآن کریم2676-60352شماره دوم20190121Stylistics The rhetorical approach of some verses of the Qur'an in encouraging marriageسبک شناسی رویکرد بلاغی برخی آیات قرآن در ترغیب به ازدواج11261024171022034/sshq.2019.102417FAمهینحاجی زادهشهید مدنی آذربایجان0009-0005-8839-0393فاضلبیداردانشگاه شهید مدنی آذربایجانJournal Article20180610 <br />Stylistics is one of the modern sciences in the field of literary criticism, This knowledge wants to determine the harmony between the word and the meaning, the textual cohesion and the harmony of the concept of the word with the structure of phrases. Since this knowledge is closely linked to the Arabic rhetoric, it uses rhetoric to get a better result. The Holy Quran, as a book beyond human words, enjoys a verbal and semantic de-velopment, and its style of discourse can help us to understand its mean-ing as well as its rhetoric.One of the cases that has not been seriously investigate, is the style of the verses of the Holy Quran which encourage marriage and the formation of a common life. Addressing this very im-portant issue can help us to some extent to reveal the Qur'an's attitude towards this dimension of social life and encourage the youth to start a family and get out of despair. So this paper by using the knowledge of stylistics and the descriptive-analytical method aims to study the style of the verses of the Quran that their subject is marriage. A stylistic examina-tion of these kinds of verses shows that style of verses related to marriage in terms of the verbal, semantic and syntactic structure of words use an encouraging approach. Considering marriage subject, God focuses more on the situation of people who are young and single. Considering mean-ing, the context and order of the words, God has called mankind to hope and optimism about family formation and avoidance of despair. All these show special attention to human life in general and marriage in particular.سبک شناسی از جمله دانشهای نوین در حوزه نقد ادبی میباشد. این دانش تلاش میکند تناسب میان لفظ و معنی، انسجام متنی و هماهنگی منظور کلام با ساختار عبارتها را مشخص کند؛ از آنجا که این دانش پیوند نزدیکی با دارد، بلاغت برای رسیدن به نتیجه بهتر از علم بلاغت بهره میگیرد. قرآن کریم به عنوان کتاب مافوق کلام بشر از توسع کلامی و معنایی برخوردار است و نمود سبک گفتمانهای آن میتواند ما را در فهم معنی و نیز بلاغت بیمانند آن یاری رساند. یکی از این مواردی که تا به حال مورد بررسی جدی قرار نگرفته، سبک آیاتی از قرآن کریم است که به ازدواج و تشکیل زندگی مشترک تشویق مینمایند. پرداخت به این موضوع بسیار مهم، میتواند تا حدودی نگرش قرآن را نسبت به این بعد از زندگی جمعی آشکار ساخته و جوانان به را نسبت به تشکیل خانواده ترغیب نموده و از یأس و نومیدی برهاند. از این رو نوشتار حاضر با کاربست دانش سبک شناسی و نیز با تکیه بر روش توصیفی ـ تحلیلی در صدد است تا سبک آیاتی از قرآن که در آنها به مقوله ازدواج پرداخته شده، را بررسی نماید. بررسی سبک شناسانه این نوع آیات نشان میدهد که سبک کلامی آن دسته از آیات الهی که به ازدواج مربوط میشوند، به لحاظ ساختار لفظی، معنایی و نیز ساختار نحوی کلمات، رویکردی ترغیبی میباشند و خداوند در مسأله ازدواج بیش از هر چیز مقتضای حال مخاطب را که جوانان و افراد مجرد میباشند، رعایت نموده...https://style.quran.ac.ir/article_102417_300ba4a1d5320e3de54bd78eef1d923b.pdfدانشگاه علوم و معارف قرآن کریممطالعات سبک شناختی قرآن کریم2676-60352شماره دوم20190121Research in Some Figures of Speech in Holy Qur’an and their Impact on Human Education and Guidanceسبک آرایه های بیانی قرآن و تأثیر آن در تربیت و هدایت انسان27451024101022034/sshq.2019.102410FAوفادارکشاورزیاستادیار زبان و ادبیات عربی دانشگاه علوم و معارف قرآن کریمسوسنزارعکارشناسی ارشدJournal Article20180603One way of expression in the holy Qur'an is to use figures of speech such as simile, metaphor, and irony to educate and guide human beings and make them think and rationalize their thinking. The expressive images that have emerged thus illustrate human life, its relation to the world of existence, the end of its life, the conditions of heaven and hell, the bless-ings and torments of the two, as well as the exemplary tales and such. In this study, various uses of expressive methods have been studied in a descriptive-analytic manner and in addition to addressing each of the mentioned figures of speech in a literary and educational-guidance sense, each of them has been analyzed. The result of the discussion shows that the way the Qur'an is expressed in human education is that all moral vir-tues and vices are portrayed in the Quranic text in a well-crafted and well-behaved manner. The beauty of good morality and the inferiority are illustrated to the man to teach him the lesson of life, and to make it a source of worldly life and the hereafter happiness.یکی از سبک های بیان در قرآن، استفاده از آرایه های ادبی تشبیه، استعاره و کنایه برای تربیت و هدایت نوع بشر و به تعقّل و تفکّر واداشتن اوست. تصاویر بیانی که از این طریق پدید آمده به بیان زندگی انسان، رابطۀ او با جهان هستی، فرجام کار او، احوال بهشت و جهنم و نعمت ها و نقمت های آن دو، طرح قصه های عبرت آموز و اموری از این دست، پرداخته است. در این جستار، به روش توصیفی تحلیلی و با بررسی آیاتی از قرآن،کاربردهای مختلفِ شیوه های بیانی، بررسی شده و در ضمن پرداختن به هر یک از آرایه ها از لحاظ ادبی و برداشت تربیتی -هدایتی از آن ها به تحلیل هر یک پرداخته شده است. نتیجۀ بحث نشان می دهد که طرز بیان قرآن در تربیت و هدایت انسان اینگونه است که تمام فضایل و رذایل اخلاقی از طریق تصویر سازی در متن قرآن، به نیکویی ترسیم شده و زیبایی اخلاق پسندیده و پستی رفتارهای ناپسند در پیش چشم انسان مجسّم شده تا از آن درس زندگی بیاموزد و آن را سرمایۀ حیات دنیوی و سعادت اخروی خویش قرار دهد.https://style.quran.ac.ir/article_102410_f4adb9bad6e78eabaefbc5c80a0f04fd.pdfدانشگاه علوم و معارف قرآن کریممطالعات سبک شناختی قرآن کریم2676-60352شماره دوم20190121Semantic implications of meta-norms in proposing adverb of manner in the Holy Qur'an and its reflection in three Persian translationsدلالتهای معنایی فراهنجار تقدیم حال قرآنی و بازتاب آن در سه ترجمه فارسی (مورد پژوهش؛ ترجمههای فولادوند، خرمشاهی، حداد عادل)46651024121022034/sshq.2019.102412FAیدالهحیدریمدرس مدعو دانشکده مطالعات تطبیقی قرآن کریم شیراز، دانش آموخته زبان و ادبیات عربی از دانشگاه اصفهان0000-0001-7443-7799سید رضاسلیمان زاده نجفیعضو هیئت علمی گروه عربی دانشکده زبانهای خارجی دانشگاه اصفهانJournal Article20180809<br />The importance of the arrangement of the components of the sentence and the order in which the text of the Holy Quran is arranged is clear for all, and often understanding and receiving the profound semantic layers of the verses is dependent on meaningful understanding of this principle. Sometimes, according to the semantic-rhetorical modes, word ordering and its selection transcend linguistic norms. However, it is one of the most important linguistic phenomena intertwined with the Qur'anic order that the difference in its placement in the components of divine theology leads to a semantic difference and its displacement leads to a specific meaning and if it is not moved, the concept will not be achieved. The present descriptive-analytical study attempts to study the meta-norms in proposing adverb of manner in the holy Qur’an and its reflection in three Persian translations. The results of the research show that the meta-norm of defamiliarizational proposing is one of the most frequent phenomena of language in the divine verses, which has often been used by two lev-els of singular (definite description) and utterances. This prominent tran-script of the text is more motivated by the generalization, assignment, and persuasion of the audience that its Persian signifying equivalents have been respectively and relatively followed in the translations of Haddad Adel, Fooladvand and Khorramshahi.<br /><br />اهمیت آرایش اجزای جمله و نظم دلالتخیز متن قرآن کریم، بر کسی پوشیده نیست و غالبا، دریافت لایههای معنایی و ژرفساخت آیات، در گروِ فهم زیباشناختی و معنامحورِ این اصل است. گاهی نیز، به فراخور مدلول-های معنایی- بلاغی، مهندسی چیدمان کلام، از هنجارهای زبانی گذر میکند. حال، از مهمترین پدیدههای زبانی آمیخته با نظم قرآنی است که تفاوت در ترتیب قرار گرفتن آن در اجزای کلام الهی، منجر به تفاوت معنایی شده، جابجایی آن، ارائه معنی و مفهومی خاص را دنبال میکند که در صورت عدم جابجایی، آن مفهوم حاصل نخواهد شد. پژوهش حاضر، با روش توصیفی- تحلیلی، به بررسی گونههای تقدیم حال در قرآن و بازنمود آن در سه ترجمه فارسی پرداخته است. بر اساس نتایج پژوهش، فراهنجار آشنازدایانة تقدیم حال، یکی از پُربسامدترین پدیدههای زبانی در آیات الهی است که غالبا در دو سطح حال مفرد و حال شبه جمله به کار رفته است. این عدول برجستهساز متن، بیشتر به انگیزة تعمیم، اختصاص و ترغیب مخاطب رخ داده که برابرنهادهای دلالتساز فارسی آن، به ترتیب و به طور نسبی، در ترجمههای حداد عادل، فولادوند و خرمشاهی، رعایت شده است.https://style.quran.ac.ir/article_102412_7a9eb77b1d902d0b32ef88122806373c.pdfدانشگاه علوم و معارف قرآن کریممطالعات سبک شناختی قرآن کریم2676-60352شماره دوم20190121Investigating the Semantic Properties of the term
'Books' in the Qur'an Based on polysemy and homonomy (wujuh & naza'ir)بررسی وجوه معنایی ماده «کتب» در قرآن بر اساس کتب وجوه و نظائر66801024161022034/sshq.2019.102416FAمریممحمدیاریدانشگاه رازیاعظمفرجامیگروه الهیات، دانشگاه رازیمجتبیبیگلریگروه الهیات دانشگاه رازیJournal Article20180621The word "books" and its derivatives of the article "books" have been used three hundred and nineteen times in the whole Qur'an, which shows the importance of this Qur'anic word in understanding the verses of the Qur'an. Most of all, the derivative of "book" is used in the Qur'an, for which the authors have counted the "twenty-five" aspects. Also, some of them consider the word "books" to be co-existent and have given "five" aspects to it, which are the same or similar to the semantic aspects of "books". Commanding, Judging, Obliging, Enlightenment, Science, Memorizing, Writing, Correspondence, Writings of Angels, Total Writings, Acts of Mankind, Auditing, Placing, Preserved Tablet, Quran, Bible, Torah, Psalms , Sahif, the book of Solomon and Belqis, the book, all the writings, the specific time and time, are twenty-five semantic aspects of the word "books" which are mentioned in six books of aspects and the like. In increasing the semantic aspects of the book, it has been undertaken and many of them, like the books of the previous prophets, are different examples of the general aspect of "the book is certain". After examining each of the verses that the authors have mentioned aspects and the like for each aspect and referring to the interpretations, it can be concluded that the book is one of the polysemous words in the Qur'an with a general "ten aspects". The research method in this article is descriptive-analytical.واژه «کتب» و مشتقات ماده «کتب»، سیصد و نوزده مرتبه در کل قرآن به کار رفته است که نشان از اهمیت این واژه قرآنی در فهم آیات قرآن دارد. بیش از همه مشتق «کتاب» در قرآن به کار رفته که نویسندگان وجوه و نظائر برای آن «بیست و پنج» وجه برشمرده اند. همچنین برخی از آنان واژه «کتب» را ذووجوه می دانند و «پنج» وجه برای آن قائل شده اند که با وجوه معنایی «کتاب» یکسان یا مشابه است. امر کردن، قضاء، واجب کردن، روشنگری، علم، حفظ کردن، نوشتن، نامه نگاری، نوشته های ملائک، مجموع نوشته ها، اعمال بنی آدم، حسابرسی، قرار دادن، لوح محفوظ، قرآن، انجیل، تورات، زبور، صحف، کتاب سلیمان و بلقیس، کتاب، همه نوشته ها، وقت و زمان مشخص، بیست و پنج وجه معنایی واژه «کتب» هستند که در شش کتاب وجوه و نظائر، ذکر شده است. در ازدیاد وجوه معنایی کتاب، تکلف شده و بسیاری از آنها مانند کتابهای پیامبران گذشته مصادیق مختلف وجه کلی «الکتاب بعینها» هستند. پس از بررسی تک تک آیاتی که نویسندگان وجوه و نظائر برای نظائر هر وجه ذکر کرده اند و مراجعه به تفاسیر، میتوان نتیجه گرفت که کتاب از جمله واژگان چند معنایی در قرآن با «ده وجه» کلی است. روش تحقیق در این مقاله توصیفی _تحلیلی است.https://style.quran.ac.ir/article_102416_c65d458fcff84c8c18f34b88d7d82bb8.pdfدانشگاه علوم و معارف قرآن کریممطالعات سبک شناختی قرآن کریم2676-60352شماره دوم20190121Comparative Analysis of Syntactic Problems in the Translation of the Qur'an in Haddad Adel
and Fouladvands Translations
Case Study: Ablative Absolute)تحلیل تطبیقی اشکالات نحوی ترجمة قرآن حدّاد عادل و فولادوند (مطالعه موردی: مفعول مطلق)81971024181022034/sshq.2019.102418FAمحمدحسنامرائىاستادیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه ولایت0000-0003-0012-2836یحییمعروفاستاد دانشگاه رازی کرمانشاهJournal Article20180624<br />Gholam Ali Haddad Adel and Mohammad Mehdi Fooladvand are con-temporary translators of the Holy Qur'an whose translations need to be revisited from the perspective of translating ablative absolute. The translation methodology shows that translators have often used the literal translation in the translation of ablative absolute and its various types; therefore, the role of syntactic and grammatical delicacies in the expres-sion of Persian translation is ignored. This article tries to review and cri-tique the quality of translation of ablative absolute and its various types in the translation of Gholamali Haddad Adel and Mohammad Mahdi Fou-ladvand. Both translators have often neglected the semantic or semantic-communicative method of translating the ablative absolutes of the Holy Qur'an, which are the best methods for translating the ablative absolutes, they have used the literal approach instead. However, Fooladvand has done much better than Haddad Adel. The necessity of conducting this research is the failure of Haddad Adel and Fouladvand in translating all kinds of ablative absolute to the extent that the literature of these transla-tions has in some cases been subjected to structural Arabicization (Arabic structural removing).<br /><br />غلامعلی حداد عادل و محمد مهدی فولادوند از مترجمان معاصر قرآن کریم هستند که ترجمة آنها از منظر برگردان انواع مفعول مطلق، نیازمند بازنگری مجدد است. روششناسی ترجمهها نشان میدهد که مترجمان در برگردان مفعول مطلق و انواع آن غالباً به شیوة تحتاللفظی صرف عمل نمودهاند؛ لذا نقش ظرافتهای نحوی و دستوری را در بیان ترجمه فارسی نادیده انگاشتهاند. این مقاله در صدد است، تا به بررسی و نقد کیفیت ترجمة مفعول مطلق و انواع مختلف آن در ترجمه غلامعلی حداد عادل و محمد مهدی فولادوند بپردازد. نتایج پژوهش نشان داد که هردو مترجم در برگردان تعابیر مفعول مطلق قرآن کریم غالبا از روش معنایی یا معنایی - ارتباطی که بهترین روشها در برگردان انواع مفعول مطلق هستند، غفلت ورزیدهاند؛ بلکه بیشتر از رویکرد حرفی و لفظی بهرهگرفتهاند. با این حال، فولادوند بهمراتب بهتر از حداد عادل عمل کرده است. ضرورت انجام این پژوهش، نارسایی ترجمه حداد عادل و فولادوند، در برگردان انواع مفعول مطلق است تا جایی که ادبیات این ترجمهها در برخی موارد، دچار عربیزدگی ساختاری گردیده است.https://style.quran.ac.ir/article_102418_39ff34466e1bfcebdb1c86abc141f858.pdfدانشگاه علوم و معارف قرآن کریممطالعات سبک شناختی قرآن کریم2676-60352شماره دوم20190121«Jahim» and its collocations in the Quran from a semantic perspectiveابعاد و ویژگی های معنا شناختی واژه حجیم در قرآن981141024191022034/sshq.2019.102419FAعلیاسودیدانشگاه خوارزمی0000-0001-9462-740XJournal Article20180520The Qur'an, as an eternal miracle of Islam, has various dimensions of miracles, including expressive miracles. In this regard, each of the linguistic units of the Qur'an has been selected in such a way that in conveying the meaning, no word can replace another word, and if the desired meaning is replaced, it will be lost. Now the question is what is the semantic meaning of the word bulk in the Qur'an, and its dimensions and characteristics.<br />A descriptive analytical study of this issue indicates that this word has a special meaning in all cases used in the Holy Quran and none of its synonymous words such as hell, hell, nar, sair, saqr, its substitutability. Does not have. Rather, it refers to a special place in Hell and depicts a special kind of place of torment in Hell; Not to be another name for it. In the use of this word in the verses, all matters related to it, including the attributes of hell such as occurrence and exchange, those who enter hell like infidels and unbelievers, all kinds of torment in it such as Kabb and Tasliyah and the means of its torment such as chains and food of its people Such as Zaqoom and Ghusl have been considered.قرآن به عنوان معجزه جاودان اسلام، دارای ابعاد گوناگون اعجاز، از جمله اعجاز بیانی است. در این راستا هریک از واحدهای زبانی قران به گونه ای انتخاب شده اند که در رساندن معنا، هیچ واژه ای نمی تواند جایگزین واژه دیگری باشد و درصورت جایگزینی معنای مورد نظر از بین خواهد رفت. حال سؤال این است که واژه حجیم در قرآن به لحاظ معناشناختی چه معنا، و ابعاد و ویژگی هایی دارد.<br />بررسی تحلیلی توصیفی این مسئله حاکی از آن است که این واژه در تمام موارد بکار رفته در قرآن کریم، دارای معنای ویژه و خاص خود بوده و هیچ یک از واژه های مترادف آن مانند دوزخ ، جهنم، نار، سعیر، سقر، قابلیت جانشینی آن را ندارد. بلکه اشاره به جایگاه ویژه ای در دوزخ دارد و نوعی خاص از محل عذاب در درون دوزخ را به تصویر می کشد؛ نه این که نام دیگری برای آن باشد. در کاربرد این واژه در آیات، تمام امور مربوط به آن از جمله صفات جحیم مانند بروز و تسعیر، وارد شوندگان در جحیم مانند کافران و غاوون، انواع عذاب در آن مانند کبّ و تصلیة و ابزارهای عذاب آن مانند غلّ و سلاسل و غذای اهل آن مانند زقوم و غسلین مورد توجه قرار گرفته است.https://style.quran.ac.ir/article_102419_f2da86126f972366c8910453d1d144e8.pdf