دانشگاه علوم و معارف قرآن کریممطالعات سبک شناختی قرآن کریم2676-60358220241022Examining the Opinions of Sunni and Shia Qur'anic Exegetes on the Rhetorical Style of “Mā adrāka…” and Its Relation to Prophetic Knowledgeبررسی آراء مفسران پیرامون آیات مشتمل بر «ما أَدْراک...»، و میزان ارتباط آن با علم نبوی8251639781022034/sshq.2022.353666.1180FAزهرهاخوان مقدمدانشیار علوم قرآن و حدیث دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم تهران0000-0003-0591-4445زهراقطبیدانش آموخته دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه اراک، اراک،ایران .Journal Article20220727One of the literary styles specific to the Qur'an is the "Ma Adrak..." style, which was used in the era of descent, and the<br />From the perspective of both Sunni and Shia Qur'anic exegetes, the rhetorical style of the Qur'anic clause <em>“Mā adrāka…”</em> represents one of the most contentious interpretive issues. On one hand, its apparent meaning suggests "the addressee does not understand", while on the other hand, the intended addressee of the verse is undoubtedly the Prophet Muhammad. This raises questions regarding the relationship of these verses to prophetic knowledge, as the interpretation of these verses to portray a lack of knowledge by the Prophet contradicts the theological premise of the "divine knowledge of the Messenger." This rhetorical structure appears thirteen times, exclusively in Meccan Chapters [Sūrahs], and serves multiple rhetorical functions. This research, employing an analytical-descriptive method and relying on multiple evidence, does not interpret the address of the verse as indicative of the Prophet’s lack of knowledge and asserts that the addressee of these verses is not the Prophet himself. The difference and conflict in the perspectives of some Qur'anic exegetes regarding the grammatical and syntactical functions of the verses containing <em>“Mā adrāka…”</em> clearly indicate that the Qur'anic exegetes have erred due to their separation of this phrase. This conventional style served as a fixed pattern during the time of the Qur’an's revelation, utilized to capture the listener's attention when emphasizing the grandeur of a subject. یکی از اسلوبهای ادبیِ مختص قرآن، اسلوب «ما أَدْراک...» است که در عصر نزول بهکار میرفته و مردمان آن زمان با کارکردهای آن آشنا بودهاند و بعدها مورد توجه نبودهاست؛ لذا تبیین معنای این اسلوب بیانی با توجه به اختلاف مفسران قرآن در مفهوم آن، اهمیت این پژوهش را نمایان میسازد. این اسلوب که فقط در سور مکی قرآن، 13 بار ذکر شده، دارای کارکردهای بلاغی متعددی است. پژوهش حاضر با روش تحلیلی-توصیفی به این نتیجه رسید که با تکیه بر دلائل متعدد، خطاب آیه نمیتواند دلالت بر عدم آگاهی پیامبر نماید، و اساسا مخاطب، شخص ایشان نیست. تفاوت و تعارض دیدگاه برخی مفسران در کارکرد صرفی و نحوی آیات مشتمل بر «ما أَدْراک...» خود گواه این است که به دلیل جداسازسیِ ترکیب آن، به خطا رفتهاند. این اسلوب کلیشه ای، مجموعا بسته ی ادبی اصطلاحی است که برای جلب توجه شنونده، هنگام تفخیم و عظمت مطلب، استفاده می شود.https://style.quran.ac.ir/article_163978_0d4cdd9e1c1019e394aefb5ddb624514.pdfدانشگاه علوم و معارف قرآن کریممطالعات سبک شناختی قرآن کریم2676-60358220241022Structural Analysis of the ‘Verses of Ghorar’ (A Case Study of Ayat al-Kursi)ساختارشناسی آیات غرر (بررسی موردی آیه الکرسی)26471787671022034/sshq.2023.347162.1212FAسکینهآخونداستادیار ،گروه علوم قران و حدیث ،دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم، دانشکده علوم قرآنی قم . قم ، ایران.Journal Article20221008The Āyāt Ghorar (Verses of Ghorar) are key verses of the Noble Qur'an that serve as a guide for interpreting many other Qur'anic verses. Among these prominent verses, Ayat al-Kursi stands out as the most distinguished due to its comprehensive content, emphasis in the narrations, and its popularity among the Qur'anic exegetes. The structural analysis of Qur’anic Chapters (Sūrahs) pertains to the explanation of the organization and connection between the verses, ensuring the cohesion and unity of the Chapter [Sūrah] as a whole. Just as the chapters of the Qur'an possess structural and thematic integrity, the verses themselves exhibit cohesion and thematic unity. Analyzing the internal structure of this noble verse, which holds a particular prominence and superiority over other verses and Chapters, leads to a more precise understanding of the verse and clarifies its primary purpose. This article, titled "Structural Analysis of the ‘Verses of Ghorar’" employs a documentary method for its data collection and a descriptive-analytical approach to examine the structure of Ayat al-Kursi on three levels: content structure, internal structure, and rhetorical structure in order to establish the harmony between the expression, meaning, and objective of the verse. The study concludes that, among all the verses and Chapters (Sūrahs) of the Qur'an, this verse holds a central and pivotal role. In addition to presenting pure monotheism (Tawḥīd), the verse demonstrates a strong and inseparable connection between its sentences, revealing the complete alignment of purpose, content, expression, and internal and rhetorical structure ultimately showcasing the miraculous eloquence of the verse.آیات غرر، آیات کلیدى قرآن کریم هستند که مى توانند راه گشاى تفسیر بسیارى از آیات قرآن و حتى کلیدى براى فهم بسیارى از روایات باشند. از بین آیات غرر، آیه الکرسی، به لحاظ جامعیت محتوایی، نقش کلیدی، تاکید روایات و شهرت نزد مفسران، به عنوان برجستهترین آیه قرآن معرفی شده است. ساختار شناسی سوره ها که روشی نوین در تفسیر و فهم آیات الهی است، ناظر به تبیین نظم و ارتباط آیات، انسجام اجزاء و نیز ارتباطاتی است که با کلیت سوره ایجاد میکنند تا تصویر پیوسته سوره را بنمایاند.<br />همانگونه که سور قران از انسجام ساختاری و محتوایی برخوردار است، آیات قرآن نیز دارای انسجام و وحدت موضوعی بوده و بررسی ساختار درونی این آیه شریفه که سیادت و برجستگی خاصی نسبت به سایر آیات و سور دارد موجب فهم دقیقتری از آیه شده و غرض آیه را تبیین می کند. این مقاله با عنوان «ساختارشناسی آیات غرر» با روش اسنادی در گردآوری دادهها و به شیوه توصیفی تحلیلی با بررسی ساختار آیهالکرسی در سه سطح ساختار محتوایی، ساختار درونی و ساختار بلاغی ، هماهنگی میان لفظ، معنا و غرض آیه را به تصویر کشیده و به این نکته دست یافت که از بین تمام آیات و سور قرآن، این آیه نقش محوری و کلیدی داشته و علاوه بر ارائه توحید ناب، ارتباط وثیق و پیوندی ناگسستنی میان جملات این آیه وجود دارد که هماهنگی کامل غرض، محتوا و لفظ و تناسب درونی و بلاغی آیه و در نهایت اعجاز بیانی آیه را مشخص می کند.https://style.quran.ac.ir/article_178767_818bcaaeb57f7ccbc5b0ab4f0166f833.pdfدانشگاه علوم و معارف قرآن کریممطالعات سبک شناختی قرآن کریم2676-60358220241022Revisiting the "Verses on Legal Rulings" [Ᾱyāt al-Aḥkām] Based on Syntactic Interpretationبازخوانی آیات الأحکام بر مبنای تأویل نحوی47691787931022034/sshq.2023.379164.1254FAامیرمقدم متقیدانشیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه فردوسی مشهد0000-0002-9457-3728زهراآرامش مفرددانشجوی دکتری رشته زبان و ادبیات عرب- دانشکده ادبیات و علوم انسانی دکتر علی شریعتی ـ دانشگاه فردوسی مشهد ـ مشهد ـ ایران.مائدهبیگم شیرازیدانشجوی دکتری رشته زبان و ادبیات عربی- دانشکده ادبیات و علوم انسانی دکتر علی شریعتی ـ دانشگاه فردوسی مشهد ـ مشهد ـ ایران.Journal Article20230101The syntactic interpretation of Qur'anic verses and the differences in syntactic aspects are topics that have consistently led to disagreements in the derivation of legal rulings and variations in the understanding and interpretation of these verses by the Qur'anic exegetes, translators, and jurists. This study focuses on the "Verses on Legal Rulings" [Ᾱyāt al-Aḥkām] examining it based on significant syntactic interpretations and employing a descriptive-analytical approach to explore the possibility of deriving new interpretations of legal rulings. The central question addressed is whether a new legal understanding can be extracted from "Verses on Legal Rulings" based on syntactic interpretation. Different viewpoints are scrutinized in this regard. The findings indicate that in some of these verses, the differences raised by grammarians, while minor in certain cases are significant enough that they can lead to divergent legal rulings among scholars of the same field. In other verses, the differences pertain only to the expressions presented by grammarians, which do not significantly affect the implementation of legal obligations and acts of worship. In other words, all Islamic jurists have derived the same ruling, and the only discrepancy lies in the grammatical inflections of the words. تأویل نحوی آیات قرآن و تفاوت در وجوه نحوی، از مباحثی است که همواره موجب اختلاف نظر در استنباط احکام فقهی، و اختلاف در دریافت و فهم مفسران، مترجمان و فقها از آیات قرآن شده است. در این نوشتار برمبنای تأویل نحوی آیات و استناد به وجوه نحوی قابل اعتناء، به بررسی آیات الاحکام پرداخته می شود و با نگاهی تحلیلی-توصیفی امکان دریافت استنباط جدید از احکام فقهی مورد بررسی قرار می گیرد. و با پاسخگویی به این پرسش که آیا بر مبنای تأویل نحوی، می توان برداشت فقهی جدیدی از آیات الاحکام استنباط نمود، دیدگاه های متفاوت مورد کنکاش قرار گرفته است. و نتیجه آنکه در برخی از این آیات، اختلافات مطرح شده از سوی نحویان گرچه که در موارد جزئی می باشد ولی به قدری مهم است که کاملاً حکم فقهی هر فقیه با هم صنف خودش فرق می کند و در بخش دیگری از آیات، اختلاف فقط در تعابیر مطرح شده از سوی نحویان می باشد که در اعمال و واجبات عبادی تأثیر بسزایی ندارد. به عبارتی همه فقیهان یک حکم را استنباط نموده اند و اختلاف فقط در اعراب واژه می باشد.https://style.quran.ac.ir/article_178793_9bd8e3ddc9c56c88a47c9d87e0cb13fd.pdfدانشگاه علوم و معارف قرآن کریممطالعات سبک شناختی قرآن کریم2676-60358220241022Semantic Analysis of the Eschatological States of the Righteous and Sinners in the First Half of the Noble Qur'an Based on the Conceptual Blending Theoryمعناشناسی حالات اخروی صالحان و گنهکاران در نیمه نخست قرآن کریم براساس نظریه تلفیق مفهومی70971837341022034/sshq.2023.414246.1359FAحسینبیاتدکترای گروه زبان و ادبیات عربی. دانشکده علوم انسانی. دانشگاه سمنان. ایرانمرتضیقائمیاستاد زبان و ادبیات عربی دانشگاه بوعلی سینا. همدان ایران0000-0001-8139-1223علیضیغمیدانشیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه سمنان ایران.0000-0002-2514-7282Journal Article20230831Today, semantics is one of the key sciences widely applied in Qur'anic Studies. Cognitive semantics, a branch of semantics, posits that the relationship between form and meaning is strong and none of them exists independently of the other. The Conceptual Blending Theory (1993: Fauconnier and Turner) has garnered significant attention from cognitive linguists, offering insight into various linguistic structures, particularly those with figurative meanings, providing a precise and comprehensive understanding of them. The topic of the eschatological states of the righteous and the sinners is one of the significant Qur'anic themes, expressed through various descriptions. To gain a precise understanding of this subject, Conceptual Blending Theory serves as an effective and accurate tool. Conceptual blends, in terms of structure, are classified into two types: simple and multiple blends. Regarding integration networks, they are divided into four types: simplex, mirror, single-scope, and double-scope blends. In this descriptive-analytical study, the structure of these blends is first examined, and then their network type is identified. The results indicate that most of the Qur'anic examples studied possess a simple structure. Regarding integration networks, double-scope blends are more prevalent than the others, indicating the novelty and complexity of the examples analyzed.امروزه علم معناشناسی از جمله علومی است که در پژوهشهای قرآنی کاربرد فراوانی دارد. معناشناسی شناختی بهعنوان شاخهای از علم معناشناسی است که ارتباط بین صورت و معنا را ارتباطی محکم میداند که هیچکدام مستقل از دیگری نیست. نظریه تلفیق مفهومی(1993: فوکونیه و ترنر (نیز با این رویکرد مورد توجه بسیاری از زبانشناسان شناختی است و در مسائل مختلف زبانشناسی توانسته راهگشای بسیاری از ساختهای زبانیِ دارایِ معنای مجازی و بیان کننده معنای دقیق و جامعی -از آنها باشد. موضوع حالات صالحان و گنهکاران از جمله موضوعات قرآنی است که با تعابیر مختلفی بدان پرداخته شده است. برای درک وفهم دقیق این موضوع، نظریه تلفیق مفهومی ابزاری دقیق و رهگشاست. تلفیقهای ساخته شده از لحاظ ساختار به دو نوع تلفیق ساده و چندگانه و از لحاظ شبکه یکپارچهسازی به چهار نوع؛ تلفیقهای بسیط، آینهای، تکمنظر و دومنظر تقسیم میشوند که در این پژوهش توصیفی – تحلیلی، ابتدا ساختار آنها بررسی و سپس از لحاظ شبکهای نوع هر کدام تعیین شده است. نتیجه حاکی از این است که اغلب نمونههای قرآنی در این پژوهش دارای ساختاری ساده هستند. از نظر شبکههای یکپارچهسازی نیز تعداد تلفیقهای دومنظر بیشتر از مابقی است و این خود دالّ بر تازگی و میزان پیچیدگی در نمونههای بررسی شده میباشد.https://style.quran.ac.ir/article_183734_563d367c68b847463bc37875680cc90d.pdfدانشگاه علوم و معارف قرآن کریممطالعات سبک شناختی قرآن کریم2676-60358220241022Analyzing the Components of Cohesion in Surah al-Naba' Based on Halliday's Textual Metafunction Modelتحلیل مؤلفه های انسجام در سوره نبأ براساس الگوی فرا نقش متنی هالیدی981171993861022034/sshq.2024.423251.1391FAاحمدتیموری بازگریدانشجوی دکترای زبان و ادبیات عربی، گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد ایران0000-0001-7341-4579سید حسینسیدیاستاد زبان و ادبیات عربی، گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد0000-0002-0057-3496احمدرضاحیدریان شهریدانشیار زبان و ادبیات عربی، گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد0000-0002-2671-0727Journal Article20231101A linguistic perspective on the Noble Qur'an opens new horizons in Qur'anic Studies. The theories of Michael Halliday, a prominent figure in functional linguistics, have garnered significant attention from many linguists today. Halliday identifies three primary metafunctions within language: the ideational, the interpersonal, and the textual, which correspond to organizing three layers of meaning. This study, using a descriptive-analytical method, revisits the discourse analysis of Chapter 78 [Surah al-Naba'] within the framework of Halliday's Textual Metafunction Theory. By examining the thematic and information structures of Chapter 78 [Surah al-Naba'] and understanding the techniques for creating cohesion, we found that the discourse in this Chapter [Surah] is structured around a question-and-answer format. Various components contribute to the cohesion of its content, and the use of these cohesive techniques—whether grammatical, lexical, or semantic—varies. The first and most important factor in textual unity and cohesion within this Chapter [Surah] is its lexical and linguistic elements, with repetition, in its various forms, having the highest frequency.تحلیل مؤلفه های انسجام در سوره نبأ براساس الگوی فرا نقش متنی هالیدی<br /><br />چکیده<br />نگاه از منظر زبانشناسی به قرآن کریم چشم اندازهای نوینی را در پژوهش های قرآنی گشوده است. نظریات مایکل هالیدی یکی از رویکرد های زبان شناسی نقشگراست که هم اکنون توجه زبانشناسان فراوانی را به خود جلب کرده است. هالیدی برای بخش های گوناگون کلام فرانقش های سه گانه اندیشگانی، بینافردی و متنی را قائل شده و مثل آنها سه لایه معنایی را ساماندهی کرده است. هدف این پژوهش بازبینی تحلیل گفتمان سوره نبأ در سطح فرانقش متنی طبق فرضیه نقشگرای هالیدی است از این رو با بررسی شکل مبتدا خبری و اطلاعی سوره نبأ و درک اجزاء و فنون خلق همبستگی دریافتیم که سوره نبأ از دیدگاه گفتمان بر اساس مکالمه پرسش و پاسخ بوده و در همبستگی متن آن ادات متعدد و گوناگونی موثر است که میزان بهره گیری از این فنون همبستگی دستوری لغوی یا معنایی با هم متفاوت است. اولین و مهمترین فاکتور اتحاد و همبستگی متن در این سوره عناصر واژگانی و لغوی است و عنصر تکرار با ابعاد مختلفش بیشترین بسامد را داراست. <br />کلیدواژه: قرآن کریم، مایکل هالیدی، زبانشناسی نقشگرا ، فرانقش متنی ، سوره نبأhttps://style.quran.ac.ir/article_199386_5d7b37d932ff11ef07f8caf4ec797129.pdfدانشگاه علوم و معارف قرآن کریممطالعات سبک شناختی قرآن کریم2676-60358220241022A Functionalist Examination of Subworlds in the Story of Prophet Yusufبررسی کارکردگرایانه جهانهای زیرشمول در قصه حضرت یوسف(ع)1181351875501022034/sshq.2024.424619.1396FAپروانهصالحی فارسانیدانشآموخته کارشناسی ارشد زیان و ادبیات عربی، دانشگاه علامهشهرامدلشاددانش آموخته دکتری زبان و ادبیات عربی دانشگاه بوعلی سینا همدانJournal Article20231111Every text is composed of a main world and several subworlds, which contribute to the formation of the meaning and concept of the main text, leading to a more comprehensive and nuanced reading by the reader. Based on Paul Werth’s "Text World Theory," a text can be analyzed from the perspective of cognitive poetics through the axes of discourse world, text world, and subworlds. The third level of this theory, the "subworld" or "subordinate worlds," includes three subsets: deictic subworlds, attitudinal subworlds, and epistemic subworlds. This article, employing a descriptive-analytical method and utilizing the axis of subworlds from Werth's theory, examines and analyzes the story of Prophet Yusuf (Joseph) in the Qur'an. The aim and necessity of this research are to understand the possible and diverse worlds within this unique Qur'anic story, focusing on the role of subworlds, which are often overlooked in the text, yet play a significant role in shaping the worldview of the narrative. The findings show that the narrative of Yusuf utilizes the capacities of these subworlds to create multiple layers of meaning, contribute to the dynamism and progression of the story, enhance the dialogic nature (especially between Yusuf, his brothers, and his adversaries), and reflect the silenced or marginalized voices (such as Yusuf’s fellow prisoners and other unnamed companions). The construction of these diverse subworlds facilitates the portrayal of essential Qur'anic themes, including divine decree, the certainty of divine commands, the conflict between good and evil, and the eventual emergence of prosperity and honor after hardship and humiliation.هر متنی از یک جهان اصلی و جهانهای زیرشمول متعددی تشکیل شده که در تشکیل معنا و مفهوم متن اصلی سهیم است و به خوانش بهتر و جامعتر متن توسط خواننده میانجامد. بر پایه نظریه «جهان متن» از «پُلورث»، یک متن را از دیدگاه شعرشناسی شناختی و از طریق محور جهان گفتمان، جهان متن و جهان زیرشمول میتوان بررسی و تحلیل کرد. سطح سوم این نظریه «جهانزیرشمول» یا «جهانهای فرعی» نام دارد که خود از سه زیرمجموعه برخوردار است که عبارتنداز جهان زیرشمول اشاری، نگرشی و معرفتشناختی. در این مقاله تلاش میشود با استفاده از مبانی نظریه «جهان متن» «پُل ورث» و با تکیه بر سطح سوم این نظریه یعنی جهان-زیرشمول، قصه یوسف در سورهای به همین نام را بحث و بررسی کرد. هدف و ضرورت پژوهش فهم و شناخت تکثرگرایانه و شناختی قصه بدیعقرانی است و به نقش جهانهای فرعی میپردازد که در متن نادیده گرفته میشود اما سهم بسزایی در جهانبینی متن دارد. . نتیجه نشان میدهد که روایتپردازی در قصه یوسف از ظرفیتها و امکانات جهانهای زیرشمول برای تکثر معنا، پویایی و پیشبرد روایت، دیالوگمحوری (بین یوسف و برادران و مخالفان) و انعکاس صداهای خاموش و در حاشیه (از همبندیان و دیگر همراهان گمنام یوسف «ع») بهره گرفته و مهمترین مقاصد و درونمایههای قرانی نظیر قضا و قدر، قطعیت وقوع احکام الهی، تقابل خیر و شر، ایجاد گشایش و عزت بعد از سختی و ذلت با ساخت این جهانهای زیرشمول متکثر انجام گرفته است.https://style.quran.ac.ir/article_187550_cff52c2e60b5c0bc23e49b9e3cce1989.pdfدانشگاه علوم و معارف قرآن کریممطالعات سبک شناختی قرآن کریم2676-60358220241022The Conceptual Metaphor of "Weight" in the Noble Qur'an: A Cognitive Linguistics Approachاستعارة مفهومی «وزن» در قرآن کریم با تکیه بر رویکرد زبانشناسی شناختی1361591875511022034/sshq.2024.426161.1399FAفاضلهمیرغفوریاناستادیار گروه معارف اسلامی پردیس خواهران دانشگاه امام صادق (ع) تهران ایران0000-0002-7612-5227Journal Article20231120The Noble Qur'an, in its effort to clarify concepts and create mental imagery for maximum influence on human thought and behavior, pays close attention to human cognitive processes, including metaphorical thinking. To explain abstract or non-experienced phenomena, the Qur'an frequently uses concrete and perceptible conceptual metaphors, manifesting them through linguistic expressions. This study aims to explore the conceptual metaphor of "weight" and its related vocabulary as one of the sensory source domains and to identify its corresponding target conceptual domains and mappings in the Qur'an. The research employs a descriptive-analytical method, utilizing both deductive and inductive reasoning. According to the study’s findings, the lexical roots of the Arabic terms <em>“thaqal”</em>, <em>"khiffa"</em>, <em>"wazn"</em>, and <em>"wizr" </em>are linguistic manifestations of the conceptual metaphor of "weight" in the Qur'an. These terms clarify and elucidate conceptual domains such as action, punishment, human inclinations, thought, speech, responsibility, and events, all of which are metaphorically described as having weight. Among the source domains, the term <em>“thaqal”</em> is the most frequent, while <em>"khiffa"</em> appears the least. As for the target conceptual domains, the most frequent is the domain of "action", where sub-concepts include any action that carries weight, whether good or bad. Thus, righteous deeds are described as heavy, while unrighteous deeds are described as light, with accountable beings gaining metaphorical weight based on their good or bad deeds. The least frequent target conceptual domains are related to the domain of "speech".قرآن کریم درراستای وضوحبخشی به مفاهیم و تصویرسازی ذهنی آنها و با هدف تأثیرگذاری حداکثری در تفکر و رفتار انسان، به نحوة تفکر انسان از جمله تفکر استعاری توجه داشته است و برای تفهیم امور غیرمحسوس یا تجربهنشده از استعارههای مفهومی عینی و محسوس بهصورت وسیع استفاده کرده و آنها را در قالب عبارات زبانی پدیدار ساخته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی استعارة مفهومی وزن و واژگان مرتبط با آن بهعنوان یکی از حوزههای حسی مبدأ و نیز استخراج حوزههای مفهومی مقصد و نامنگاشتهای آن در قرآن کریم انجام گرفته است. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی و به شکل قیاسی- استقرائی انجام شده است. بر اساس یافتههای پژوهش، مادههای واژگانی ثقل، خفف، وزن، وزر مصادیق زبانی استعارة مفهومی وزن در قرآن کریم هستند و به آشکارسازی و تبیین حوزههای مفاهیمی چون عمل، عذاب، گرایشهای انسانی، اندیشه، کلام، مسئولیت و حوادث میپردازند که همه دارای وزن هستند. در میان حوزهها حوزههای مفهومی مبدأ، واژة ثقل بیشترین بسامد و مفهوم خفف کمترین بسامد را داراست و از میان حوزههای مفهومی مقصد، بیشترین بسامد مربوط به حوزة مفهومی عمل است که ریزمفاهیم آن شامل هرگونه عمل دارای وزن است؛ چه خیر باشد چه شر باشد، ازاینرو عمل صالح سنگین و عمل غیرصالح سبک است و موجودات مکلف بهواسطة اعمال نیک و بدشان وزندار میشوند. کمترین بسامد در حوزههای مفهومی مقصد نیز مربوط به حوزة مفهومی کلام است.https://style.quran.ac.ir/article_187551_4c467b346833b078b09f74c82d1e28c1.pdfدانشگاه علوم و معارف قرآن کریممطالعات سبک شناختی قرآن کریم2676-60358220241022Deviation and Foregrounding in the ‘Verses of Supplication’ Based on Geoffrey Leech's Theoryبرجسته سازی در آیات دعا16018120172510.22034/sshq.2024.437195.1431FAرمضانرضائیدانشیار زبان و ادبیات عربی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ا ایران.0000-0002-0759-0897زهرانصریدکترای زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات و زبان های خارجی ، دانشگاه اراک، ایرانJournal Article20240127Foregrounding is one of the fundamental terms in formalist approaches. This concept manifests in texts through two methods: deviation and over-regularization. Deviation refers to the departure from the standard language to create a literary language, prompting the reader to think and enhancing their aesthetic enjoyment of the text. Geoffrey Leech, an English linguist, categorizes deviation into eight types: phonological, syntactic, lexical, semantic, dialectal, register, historical, and stylistic. Over-regularization, on the other hand, refers to the addition of rules to the standard language, leading to a heightened literary and linguistic structure. The Qur'an, as an exemplary text, receives attention from this perspective as well. The ‘Verses of Supplication’ (Āyāt ad-Duʿāʾ) prominently exhibit foregrounding techniques. This study aims to analyze foregrounding in the ‘Verses of Supplication’ through a descriptive-analytical approach. The research findings indicate that phonological, syntactic, and semantic deviations are employed in these verses. Phonological deviations involve fusion and elision, which contribute to the defamiliarization and phonetic balance of the divine speech. Syntactic deviation appears in the form of positional inversion. Semantic deviation is expressed through the use of metaphors. Additionally, over-regularization manifests as repetition in these verses. There is complete harmony and coherence between meaning and expression in the ‘Verses of Supplication’, playing a significant role in conveying the underlying themes and messages. Foregrounding in these verses results in a departure from the norm, but rather than disrupting their meaning, it enhances their beautyبرجستهسازی یکی از اصطلاحات بنیادین در دیدگاه صورتگرایان به شمار میآید. این رویکرد به دو گونه هنجارگریزی و قاعدهافزایی در متون تجلّی مییابد. هنجارگریزی به معنای خروج از زبان معیار با هدف آفرینش زبان ادبی است. این روش مخاطب را به تفکر واداشته و بر لذّت ادبی او از متن میافزاید. لیچ زبانشناس انگلیسی هنجارگریزی را به 8 نوع آوایی، نحوی، واژگانی، معنایی، گویشی، سبکی نوشتاری و زمانی تقسیم میکند. قاعده-افزایی بیانگر آن است که قواعدی به زبان معیار افزوده میشود که منجر به برجستگی در ساختار ادبی و زبانی می-شود.آیات دعا از آیاتی به شمار میآیند که برجستهسازی به شکل فراوانی در آنها نمود یافته است. این پژوهش بر آن است تا به روش توصیفی - تحلیلی برجستهسازی را در آیات دعا واکاوی نماید. یافتههای پژوهش نشان میدهد که در این آیات هنجارگریزی آوایی، نحوی و معنایی به کار رفته است. مؤلفههای هنجارگریزی آوایی شامل ادغام و حذف در آیات دعا است. هنجارگریزی آوایی سبب آشناییزدایی و توازن آوایی کلام الهی شده است. هنجارگریزی نحوی در قالب تقدیم و تأخیر به کار رفته است. هنجارگریزی معنایی با کاربست استعاره نمود پیدا کرده است. در این گونه از آیات قاعده-افزایی به شکل تکرار تجلّی یافته است. در آیات دعا میان معنا و لفظ هماهنگی و انسجام کاملی وجود دارد و این هماهنگی نقش بسزایی در دریافت مضامین و پیامهای موجود در آیات دارد. برجستهسازی در این آیات سبب انحراف از اصل شده و این خروج نه تنها در معنای آیات خللی وارد نکرده؛ بلکه سبب زیبایی بیشتر آنها شده است.https://style.quran.ac.ir/article_201725_7df97b7600bf8dc62c0e0d9d2a666661.pdfدانشگاه علوم و معارف قرآن کریممطالعات سبک شناختی قرآن کریم2676-60358220241022Meta-Analysis of Articles from the Biannual ‘Journal of Qur'anic Stylistic Studies’ (Volumes 5 to 7)فراتحلیل مقالات دوفصلنامه علمی مطالعات سبک شناختی قرآن کریم (دوره 5 الی 7)18220519610710.22034/sshq.2024.196107FAفاطمهحاجی اکبریدانشیار، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه کوثر بجنورد، بجنورد، ایران.0000-0002-8946-0614علیرضاحسینیاستادیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.Journal Article20240201The Noble Qur'an, as a text, can be studied through various linguistic disciplines. Stylistics, a branch of linguistics, serves as a tool for understanding the structure and style of the Qur'an. The <em>Biannual Journal of Qur'anic Stylistic Studies</em>, affiliated with the University of Quranic Sciences and Education, focuses on the stylistic analysis of Qur'anic and exegetical texts and falls under the humanities category. This journal received its Scientific-research license in winter 2020 and in 2023 was indexed in the ISC (Islamic World Science Citation Center). One effective way to assess academic research journals is through content analysis and thematic categorization of the articles they publish. The present study aims to conduct a qualitative meta-analysis of the articles from volumes five to seven of this journal. Based on the findings, the <em>Biannual Journal of Qur'anic Stylistic Studies</em> has adhered well to the standards of scientific journals. It has shown commendable performance in terms of average processing time for articles, geographic diversity of authors, alignment with the journal's title, and diversity of published topics, positioning it as a model for other academic journals.قرآنکریم به مثابه یک متن میتواند از طریق دانشهای زبانی مورد مطالعه قرار گیرد. سبک شناسی از زیر شاخههای دانش زبان شناسی است که به عنوان ابزاری برای فهم ساختار و سبک قرآن به شمار می رود. دوفصلنامه علمی مطالعات سبک شناختی قرآن کریم متعلق به دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم با محوریت حوزه سبکشناسی متون قرآنی و تفسیری از زیرمجموعه علوم انسانی است که از زمستان 1399 موفق به اخذ مجوز علمی- پژوهشی شده و در سال 1402 مجوز نمایه درISC پایگاه استنادی علوم جهان اسلام را دریافت کرده است. یکی از راههای شناخت نشریه های علمی_پژوهشی تحلیل محتوا و دستهبندی موضوعی مقالات و شناخت نوع مطالب منتشر شده ی آنهاست. هدف از تحقیق حاضر، فراتحلیل کیفی مقالات موجود در این دو فصلنامه از دوره پنجم تا هفتم است. بر اساس یافته های این پژوهش دو فصلنامه مطالعات سبک شناختی قرآن کریم در پایبندی و اجرای ضوابط نشریات علمی بطور مطلوب عمل کرده است؛ از نظر میانگین زمانی پردازش مقالات، پراکندگی جغرافیایی نویسندگان، مرتبط بودن با عنوان دوفصلنامه، تنوع مقالات منتشر شده، عملکرد آن شایسته تقدیر است می تواند الگوی مناسبی برای سایر مجلات به شمار رود.https://style.quran.ac.ir/article_196107_bc73ec37c0f797c03cdbd616351aebc9.pdfدانشگاه علوم و معارف قرآن کریممطالعات سبک شناختی قرآن کریم2676-60358220241022The Qur'anic Origin of the Metaphor of "Raḥmat" in the Supplications of Ṣaḥīfah Sajjadiyyah from a Cognitive Semantics Perspectiveخاستگاه قرآنی استعاره «رحمت» در نیایشهای صحیفه سجادیه از منظر معناشناسی شناختی20622519917410.22034/sshq.2024.443027.1434FAفاطمهزارعیدانشآموخته کارشناسی ارشد رشته زبان و ادبیات عربی دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین.0000-0002-5677-0229علی اصغرشهبازیاستادیارگروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)0000-0002-5677-0229علیرضاشیخیدانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)0000-0002-4652-9140Journal Article20240217Cognitive linguistics is a relatively new approach in the field of linguistics, focusing not only on the theoretical aspects of language but also on its interaction with other phenomena such as the mind, rationality, environment, and social experiences. One of the central topics in cognitive semantics is the concept of "Conceptual metaphor." In this approach, metaphor is not merely a rhetorical device but rather a tool of thought—a phenomenon in which one conceptual domain is expressed through another. Religious and supplicatory texts are rich sources of cognitive metaphors, as they often deal with abstract and non-experiential concepts, which are structured using metaphorical systems. This study, using a descriptive-analytical method, seeks to explore the metaphor of the Arabic term "Raḥmat" in Ṣaḥīfah Sajjadiyyah and its Qur'anic origins, noting that many Qur'anic expressions are reflected throughout the supplications of this text. The research reveals that the abstract concept of the term "Raḥmat" in the epistemological system of Ṣaḥīfah Sajjadiyyah is shaped by experiential cognition and conceptual metaphors. This systematization and embodiment in Ṣaḥīfah Sajjadiyyah closely align with the Qur'anic verses. The most prominent method of concretizing the concept of "Raḥmat" in Ṣaḥīfah Sajjadiyyah, similar to the Qur'an, is through existential conceptual metaphors of "substance" and "container." In this collection, "Raḥmat" is conceptualized through domains such as shelter, destination, rain, treasure, taste, and others. It is also occasionally depicted through spatial orientation, where divine mercy is symbolized as being in an elevated position, while divine punishment and affliction are associated with lower positions—emphasizing the precedence of mercy [Raḥmat] over punishment.چکیده<br />مطالعه شناختی زبان یکی از رویکردهای نوظهور در عرصه زبانشناسی است. در این رویکرد، افزون بر مطالعه جنبههای نظری زبان، تعامل زبان با مقولههای دیگر، چون ذهن، قوّه تعقل، رابطه با محیط و تجارب اجتماعی بررسی میشود. یکی از مباحث مهم معناشناسیشناختی، مقوله «استعاره مفهومی» است. استعاره در این نگرش، صرفا یک مبحث بلاغی نیست؛ بلکه ابزار اندیشه به شمار میآید؛ پدیدهای که بر اساس آن یک حوزه مفهومی بر اساس مقوله مفهومی دیگر بیان میگردد. متون دینی و دعایی از عرصههای پُرظهور استعارههای شناختیست؛ زیرا بسیاری از حوزههای انتزاعی و تجربهناپذیر، در این نوع از متون به مدد نظامهای استعاری دیگر سامان مییابند. در جستار حاضر تلاش گردید با تکیه بر روش توصیفیـ تحلیلی، مفهوم استعاری «رحمت» در صحیفه سجادیه و خاستگاه قرآنی آن بررسی شود؛ چه آن که بسیاری از گزارههای قرآنی در تار و پود نیایشهای صحیفه بازتاب دارد. این پژوهش، نشان میدهد مفهوم انتزاعی «رحمت» در نظام معرفتی صحیفه سجادیه، در بستر شناخت تجربی و استعارههای مفهومی تعیّن یافته است که این نظامیافتگی و تجسم در صحیفه سجادیه با آیات قرآن تطابق فراوانی دارد. بیشترین راهکار در عینیسازی مفهوم رحمت در صحیفه سجادیه به مانند آیات قرآن، استفاده از استعاره مفهومی وجودی از نوع «ماده» و «ظرف» است. «رحمت» در این مجموعه با حوزههایی چون پناهگاه، مقصد، باران، گنجینه، طعم و مزه و غیره مفهومسازی شده است. گاه نیز بر مبنای جهتگیری فیزیکی این مفهوم به تصویر درآمده است.https://style.quran.ac.ir/article_199174_1382e4826168e83cfc8a89eb589012d8.pdfدانشگاه علوم و معارف قرآن کریممطالعات سبک شناختی قرآن کریم2676-60358220241022Re-examining the Cohesion of "Sūrah al-Ghāshiyah" in Light of the Theory of Semitic Rhetoric (Based on the Research of Michel Cuypers)بازخوانی انسجام سوره "غاشیه" در پرتو نظریه بلاغت سامی (با تکیه بر پژوهشهای میشل کویپرس)22624720849510.22034/sshq.2024.444451.1435FAنصرتنیلسازدانشیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیّت مدرس، تهران، ایران0000-0002-8580-5574سهیلاجلالی کندریگروه علوم قرآن و حدیث ،دانشکده الهیات ، دانشگاه الزهرا ، تهران، ایران0000-0001-7138-3676ساجدهنبئیدکترای علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیّات، دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران.0009-0004-9964-9068Journal Article20240217One of the models for analyzing textual cohesion is the Semitic Rhetoric Model, which originates from studies of the Bible. Rhetorical analysis, based on the fundamental principle of symmetry, seeks to explain the composition of a text and determine its structure. To achieve this, the text is first divided into various levels, and then the symmetry between these levels is identified. To determine the symmetrical relationships within the discourse, it is necessary to recognize the connections between the elements that constitute the text. These relationships are limited to two types: correspondence and contrast, which are examined from four aspects: lexical, morphological, syntactical, and discursive. Michel Cuypers, a Belgian scholar, was the first to apply the Semitic Rhetoric Model to analyze the structure of Qur'anic Chapters [Sūrahs]. After applying the rules of symmetrical composition to various Meccan and Medinan Chapters [Sūrahs], he described and interpreted their structures. In this study, the cohesion of Chapter 88 [Surah Ghāshiyah] is re-examined through the lens of Semitic Rhetoric Theory, with a focus on Cuypers' research. The findings indicate that the rules of symmetrical composition are not applicable at all levels of this Chapter [Sūrah]. Among the three levels of symmetrical composition—major, intermediate, and minor—the model is only effective at the minor level, where the structure follows a mirror and reverse pattern. یکی از الگوهایِ تحلیلِ انسجامِ متون، الگوی بلاغت سامی است که خاستگاه آن مطالعات کتاب مقدس است. تحلیل بلاغی مبتنی بر اصل بنیادین تقارن، به تبیین تألیف متن و تعیین ساختار آن میپردازد. به منظور این مهم ابتدا متن به سطوح مختلف تقسیم و سپس تقارن میان سطوح تعیین میشود. برای تعیین تقارنهای موجود در کلام باید روابط بین عناصر سازنده متن را شناخت. این روابط به دو نوع رابطه تطابق و تعارض منحصر و خود از چهار جنبه واژگانی، صرفی، نحوی و گفتاری ملاحظه میشود. میشل کویپرس پژوهشگر بلژیکی برای اولین بار الگوی بلاغت سامی را در بررسی نظم سورههای قرآن به کار گرفت و پس از تطبیق قواعد نظم متقارن بر سورههای مختلف مکّی و مدنی، به توصیف و تفسیر آن سورهها پرداخت. در پژوهش حاضر انسجام سوره غاشیه در پرتو نظریه بلاغت سامی و با تکیه بر پژوهشهای کویپرس بررسی و بازخوانی شد و مشخص شد قواعد نظم متقارن در همه سطوح این سوره قابل تطبیق نیست؛ زیرا از میان سه سطح مفصل، فرع و جزء، قواعد نظم متقارن تنها در سطح جزء کارآمد و نظم آن از نوع نظم آینهای و معکوس است.https://style.quran.ac.ir/article_208495_72d33615624c23b9c53d7ed823f71adc.pdfدانشگاه علوم و معارف قرآن کریممطالعات سبک شناختی قرآن کریم2676-60358220241022Metaphorical Conceptualization of Body Concepts in the Holy Qur'an (A Semantic-Stylistic Study)مفهومسازی استعاری مفاهیم بدن در قرآن کریم (مطالعة معنایی- سبکشناسی)24826620065810.22034/sshq.2024.448904.1445FAمحمدمهدیروشن چسلیاستادیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه پیام نور استان گلستانفاروقنعمتیدانشیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه پیام نور، تهران0000-0002-3699-6060Journal Article20240316Imagery of mental, tangible, and sensory concepts, as well as the materialization of spiritual matters through concrete phenomena, is prevalent throughout the Holy Qur'an. Most of these images are conveyed through conceptual metaphors. The Almighty God has depicted key Qur'anic concepts that play a significant role in the Islamic worldview and the understanding of the universe for the audience through cognitive metaphors. Among these spatial representations, certain verses approach the topic of body parts. Body parts possess various meanings and applications, which are employed to provide specific meanings for the conceptualization of abstract ideas. Consequently, the authors of this study utilize a descriptive-analytical method to examine these verses based on cognitive metaphors. The findings reveal that the Holy Qur'an employs various body parts, including the heart, face, feet, mouth, and hands—concrete and material concepts—to conceptualize abstract and mental ideas, thereby conveying its intended message to the audiences. تصویرسازی مفاهیم ذهنی، و ملموس و محسوس ساختن امور معنوی، در قالب پدیدههای عینی، در جای جای قرآن کریم به چشم میخورد. اغلب این تصویرسازیها از طریق استعارههای مفهومی بوده و خداوند تبارک و تعالی کلیدیترین مفاهیم قرآنی را که نقش به سزایی در جهان بینی اسلامی و فهم عالم برای مخاطب داشته است، از طریق استعارههای شناختی برای او به تصویر کشیده است. از جمله این فضاسازیها در آیاتی با رویکرد اعضای بدن نمود یافته است. اعضای بدن دارای معانی و کاربردهای گوناگونی است که برای ارائهی معنایی خاص برای مفهومسازی مفاهیم انتزاعی به کار گرفته شده است، از این رو نگارنده در پژوهش حاضر با روشی توصیفی تحلیلی به بررسی این دسته از آیات بر اساس استعارههای شناختی پرداختهاند یافتههای پژوهش نشان داده است که قرآن کریم از اعضای مختلف بدن از جمله؛ قلب، وجه، پا، دهان و دست را که مفاهیمی عینی و مادی بوده برای مفهوم سازی مفاهیم انتزاعی و ذهنی به کار گرفته است و از این طریق پیام مد نظر را به مخاطب ارائه داده است.https://style.quran.ac.ir/article_200658_ea6f3b6d52d4ff7ac4eda13cfe4aa872.pdf