نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد زبان وادبیات عرب .دانشگاه خوارزمی

2 استاد گروه زبان وادبیات عرب ،دانشگاه خوارزمی

1022034/sshq.2022.325108.1139

چکیده

کاربردشناسی‌ زبان، یکی‌ از دانش‌­های بین‌ رشته‌­ای است‌ که‌ هدف آن، تأمل‌ و دقت‌ در رابطه‌ با سازوکار ساختار و عناصر سازنده یک‌ متن‌ برای درک بهتر چگونگی‌ روند تکوین‌ معنی‌ و معانی‌ نهفته‌ در آن است‌ و یکی‌ ازجنبه‌­های کاربردشناسی‌ زبان، بررسی‌ معانی‌ ضمنی‌ پاره گفتارها و معانی‌ بافتی‌ است‌. در نظر قران، انسان موجودی گفت‌­وگو محور محسوب می‌­شود، چرا که‌ خداوند در انتقال حقایق‌ و مصالح‌ انسان همواره این‌ راه را برگزیده است‌ و در ارتباط با پیامبرانش‌، اولین‌ و بهترین‌ راه را برای انتقال اندیشه‌ و حل‌ اختلاف­ها و رسیدن به‌ نقطه‌ مشترک را گفت‌­وگو می‌­داند؛ هربرت پل گرایس از فیلسوفان تحلیلی زبان شناختی است که متناسب با این دیدگاه درباره مکالمات و کنش­های زبانی و معنای غیرمستقیم و ضمنی انها ارائه نظر کرده و نظریه او به اصول همکاری گرایس معروف شده است. گرایس مکالمه را رفتاری هدفمند و عقلانی و نوعی تعامل مبتنی بر همکاری می­داند. طبق نظریه وی هر گفتگوی موفقی مبتنی بر رعایت 4 اصل همکاری (کمیت، کیفیت، ارتباط و روش) می­باشد و هر گونه عدول از اصول چهارگانه چنانچه مبنی بر قرینه و غرض مشخصی و منطقی باشد منجر به استلزام ارتباطی می­گردد. این جستار در پی بررسی مکالمه­های موجود در سوره آل­عمران در قران کریم بر پایه نظریه قواعد گرایس به روش توصیفی_تحلیلی است. نتایج حاصل از پژوهش نشان می­دهد که در آیات 35 تا 49 سوره آل­عمران از 4 اصل همکاری تخطی صورت گرفته و اصل کمیت در گفتگوی همسر عمران نسبت به اصول دیگر از بسامد بیشتری برخوردار است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Communication in conversations in Sura al-Imran According to Paul Gerais's theory

نویسندگان [English]

  • Akram Sadat Mahmoodi 1
  • sodabe mozafari 2

1 Senior Student of Arabic Language and Literature, Kharazmi University,

2 Professor of Arabic Language and Literature, Kharazmi University

چکیده [English]

Linguistics is an approach to the study of language that examines the relationship between language and the mind and its social experiences; Cognitive linguistics is one of the interdisciplinary sciences that aims to reflect on the mechanism of the relationship between the structure and the constituent elements of a text to better understand and how the process of completing the meaning hidden in it. Herbert Paul Grace is one of the linguistic analytical philosophers who has commented on conversations and their indirect and implicit meanings in accordance with this view, and his theory is known as Grace's principles of cooperation. Grace sees conversation as purposeful behavior and a form of collaborative interaction. According to his theory, any successful dialogue is based on the observance of four principles of cooperation (quantity, quality, communication and method) and any deviation from the four principles, if it is based on symmetry and logic, leads to communication implication. This article seeks to study the conversations in Surah Al-Imran in the Holy Quran based on the theory of Grace's rules in a descriptive-analytical manner. The results of the research show that in verses 35 to 49 of Surah Al-Imran, 4 principles of cooperation have been violated and the principle of quantity is more frequent in the conversation of Imran's spouse than other principles.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • : Surah Al-Imran
  • Communication Implication
  • Paul Grace Theory
  • Principles of Cooperation